Marzec 2011 zdecydowanie stał na naszym blogu pod znakiem rozmów na temat wysyłania próśb o przesłanie zapytań ofertowych. Dziękuję wszystkim za głos w dyskusji i wyeksploatowanie tego niechlubnego email marketingowi zagadnienia. Zapraszam też na ostatni tekst z tej serii, w którym chciałem Wam pokazać, że jednak zawsze można zrobić coś gorszego.

Po zebraniu Waszych wypowiedzi z grup dyskusyjnych na GoldenLine, komentarzy na blogu czy naszego Facebookowego fan page’a szybko stwierdziłem, że żadne zaawansowane narzędzia do analizy wydźwięku nie będą mi potrzebne. Wasz głos był absolutnie spójny: prośby o zgodę na przesłanie zapytania ofertowego to w 99% zła praktyka, która nie generuje żadnych pozytywnych rezultatów, a bardzo często zaważa na reputacji nadawcy.

Poniżej znajdziecie kilka Waszych wypowiedzi, które jasno odzwiercierdlają pogląd na omawiany temat:

Jakie zahaczanie o spam? Taka oferta po przesłaniu do firmy administrującej domenami powinna być wystarczającym powodem żeby domenę zablokować. Odechciało by się takim osobom robić takie rzeczy. Jedni wydają grube pieniądze żeby wysłać email stargetowany, albo walą kasę w reklamę outdoor a ten sobie śle bez konsekwencji za free.

Marek

Bezsensowna praktyka, która tak naprawdę nie przyniesie dobrych korzyści samemu wysyłającemu. Takie działania, mimo iż w majestacie prawa robią zły PR całemu e-mail marketingowi.

Katarzyna

Zdzierżylbym to gdyby chociaż te reklamy targetowali, ale jesli ja zajmuje się projektowaniem stron www, a otrzymuję e-mail z propozycją zaprojektowania nowej strony to szlag mnie trafia.

gdaq

Dla mnie to jest zwykły spam – bez znaczenia, czy w stopce napisali regułkę, czy nie.

Michał

Moim zdaniem takie “zapytania” w zdecydowanej większości nie mają nic wspólnego ani z dobrymi praktykami e-mail marketingu, ani z “obowiązującymi w Polsce przepisami prawa”.

Artur

Przestrzeganie prawa to za mało

Trafnie zauważyliście również, że omawiane przez nas mailingi to przede wszystkim balansowanie na granicy prawa i ogłupianie odbiorcy. Jeśli marka kontaktująca się potencjalnym Klientem zaczyna “relację” od wprowadzenia go w błąd (“Pytam Ciebie o zgodę, ale jednocześnie pakuję się z butami do Twojej skrzynki i próbuję sprzedać produkty, które mogą Cię zupełnie nie interesować”), to nie wróży dobrze na przyszłość.

Kiedy jedynym celem przyświecającym marketerowi podczas przygotowywania mailingu jest minimalna zgodność z obowiązującym prawem, to znaczy, że taka wiadomość nigdy nie powinna zostać wysłana.

Przeciętny odbiorca newsletterów spodziewa się relewantnej treści, przesyłanej zgodnie z preferowaną przez niego częstotliwością i oczekiwaniami określonymi podczas procesu powierzenia marketerowi zgody na komunikację. W przypadku, kiedy jedyne co nadawca może to zaoferować to nie łamanie prawa, taka relacja zostanie bardzo szybko zakończona poprzez rezygnację z newslettera bądź kliknięcie w przycisk spam.

Zawsze można gorzej…

Na koniec przykład najgorszej maści wiadomości, który trafił na adres naszego bloga. Tutaj marketer nawet nie stwarza pozorów pytania o zgodę, ale na starcie bombaruje nas informacjami o swoim produkcie. W stopce znajduje się link do wypisu, który oczywiście nie może być obdarzony zaufaniem w takich sytuacjach (spamerzy często używają ich aby zweryfikować aktywność adresu email, co owocuje dalszym zalewem niechcianej poczty).

Wszystkich tych, którzy nie zdążyli jeszcze zabrać głosu w tej dyskusji, zachęcam do udzielania się w komentarzach. Poniżej znajdziecie też linki do poprzednich części serii. Życzę nam wszystkim, aby takiej poczty przybywało do naszych skrzynek coraz mniej.

Już w środę na blogu znowu przeczytacie o permission email marketingu. O boomie na mailingi z segmentu “deal-of-the-day” rozmawiać będę z Karolem Milewskim odpowiedzialnym w firmie Groupon za online marketing.

Zapytania ofertowe. Część 3: Ostatnie słowo is a post from: Email Marketing Blog

Gdybym na blogu urządził konkurs pt. “Prześlij nam najbardziej kuriozalny przykład niezamówionego zapytania ofertowego”, Marcin z Trójmiasta byłby w nim bezsprzecznym zwycięzcą. Wczoraj otrzymałem kopię  niechcianej informacji o szkoleniach z email marketingu (sic!) organizowanych przez wykładowcę UW (sic!!!), która wylądowała w skrzynce Marcina.

Choć zazwyczaj jestem daleki od opisywania złego wykorzystania email marketingu w biznesie, to dzisiejszy przykład wymagał opublikowania aby podkreślić jak bardzo nieudolne potrafią być próby przemycania treści w tzw. “prośbach o zgodę na przesłanie zapytania ofertowego”.

Poniżej znajdziecie przykład wyjątkowo nieskładnej oferty, za pomocą której wykładowca jednego z najbardziej prominentnych uniwersytetów w Polsce reklamuje swoje usługi jako trener m.in. email marketingu.

Całość jest o tyle bardziej ironiczna, że swoje biuletyny rozsyła bez uprzedniego otrzymania zgody odbiorcy, a sama kreacja jest bardzo daleka od jakichkolwiek dobrych praktyk:

• brak linku do wypisu (aby zrezygnować z otrzymywania kolejnych maili, należy odpisać na adres nadawcy),
• szerokość kreacji to 850 pixeli (maksymalna szerokość dla poprawnego wyświetlenia w większości klientów pocztowych to 650 pixeli),
• długość kreacji to ponad 2000 pixeli (kilka ekranów informacyjnego chaosu, bez uporządkowanej struktury contentu),
• literówki w treści wiadomości,
• nieklikalne grafiki,
• cały szereg pozostałych elementów.

Poniżej poglądowe części kreacji (ze względu na niespotykane wymiary szablonu nie byłem w stanie ogarnąć go jednym zrzutem ekranu):

Przykład A:

Przykład B:

*Dane identyfikujące nadawcę zostały usunięte z szablonu

Nie mnie oceniać jakość pozostałych części szkoleń, które w kilkanaście godzin pokrywają wszystko od social media do telemarketingu, jednak część email marketingowa może budzić pewne wątpliwości kiedy spojrzymy jak sam zainteresowany aplikuje swoja wiedzę w praktyce.

P.S. Warto też zastanowić się nad częścią o SEM pt. “Jak osiągnąć najwyższe miejsce w wyszukiwarce Google?”. Wszak po wpisaniu w tę samą wyszukiwarkę imienia i nazwiska wykładowcy wraz z jego miejscem pracy, na pierwszej stronie wyników znajdziemy link do strony AntySpam.net, na którą ten sam trener trafił za rozsyłanie ofert tego sortu.

Coż, ktoś tu chyba wyszedł z prostego założenia: Quae nocent, docent

Podziękowania dla Marcina za przesłanie opisanego maila.

Zapytania ofertowe. Mail od czytelnika: Quae nocent, docent is a post from: Email Marketing Blog

W pierwszej części serii artykułów o zapytaniach ofertowych jednogłośnie uznaliście, że opisane praktyki mogą przynieść wysyłającym więcej szkody niż pożytku. Idąc za ciosem, postanowiłem skonsultować tę sprawę z prawnikami zajmującymi się w szczególności prowadzeniem działalności w Internecie aby rozwiać najpopularniejsze mity dotyczące tej kwestii. Przed Wami 8 najczęściej spotykanych pytań dotyczączych zapytań ofertowych, na które odpowiadają nasi specjaliści.

Q: Czy prośba o zgodę na przesłanie zapytania ofertowego może zawierać  jakiekolwiek informacje marketingowe (np. opis oferowanych produktów, cenę, dane kontaktowe) w swojej treści?

A: Nie, co do zasady nie powinna ona zawierać szczegółów oferty. Oczywiście możemy zawrzeć podstawowe informacje o prowadzonym modelu działalności i zapytać o zgodę na przesłanie np. katalogu produktów, ale informowanie o asortymencie i cenach jest już niedopuszczalne zgodnie z  art. 10 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną Dz.U.2002.144.1204.

Dla przykładu: dopuszczalna z punktu widzenia prawa jest informacja o tym, że reprezentujemy firmę produkującą okna PCV. Jednakże zawarcie opisu modeli oferowanych okien, ich rozmiarów czy cen jest już niezgodne  z w/w ustawą.

Q: Czy to prawda, że zapytania ofertowe można przesyłać na adresy firmowe (np. biuro@mojafirma.com), lecz już nie na adresy prywatne (np. jan_kowalski@wp.pl)?

A: Powyższe stwierdzenie nie jest prawdą, a zgodę na przesłanie zapytania ofertowego należy uzyskać zarówno od osoby fizycznej jak i prawnej.

Zgodnie z art.2 ust. 2 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną Dz. U. 2002.144.1204 i zawartą w niej definicją informacji handlowej, ustawodawca nie wprowadza rozróżnienia na to, czy komunikację prowadzi się z osobą fizyczną, prawną, przedsiębiorcą czy konsumentem.

Dodatkowo, jeśli ustawy nie stosuje się do prywatnej korespondencji osób fizycznych, to stosując metodę wykładni a contrario należy uznać, że ustawa odnosi się do pozostałej korespondencji innych podmiotów  oraz do korespondencji osób fizycznych nie mającej charakteru prywatnego(art. 3 ust. 2 ustawy od świadczeniu usług drogą elektroniczną Dz. U. 2002.144.1204)

Q: Czy identyczne zapytanie ofertowe można wysłać więcej niż jeden raz na ten sam adres email?

A: Jeżeli  nadawca uzyskał zgodę na przesyłanie zapytań ofertowych, z prawnego punktu widzenia nie ma żadnych przeciwwskazań przed dostarczaniem odbiorcy tego samego zapytania kilka razy. Nie jest to jednak dobra praktyka email marketingowa i należy liczyć się z tym, że odbiorca otrzymując kilkukrotnie tę samą treść może cofnąć zgodę na otrzymywanie zapytań poprzez rezygnację z listy mailingowej nadawcy.

Q: Nasza czytelniczka napisała do nas z interesującym pytaniem:

Ciekawym zagadnieniem, które też od jakiegoś czasu obserwuje jest wysyłanie ofert o współpracy udających aplikacje rekrutacyjne. I tu uszczegóławiajac, czy osoba która aplikuje do działu marketingu, a tak naprawdę jest firmą (wystarczy, że to jednooosbowa dzialaność) oferującą usługi graficzne wysyła w ten sposób niezamówione informacje handlowe?

Jak opisana sytuacja wygląda w świetle ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną?

A: W tym przypadku wiele zależy od tego, czy treść przesłanego zapytania jest adekwatna do ogłoszenia, na które odpowiada.

Jeżeli ktoś szuka konkretnie grafika, a my prowadzimy jednoosobową działalność gospodarczą w ramach której świadczymy usługi graficzne, to takie działalnie nie wydaje się mieć znamion naruszenia.

Natomiast z pewnością jeżeli na takie zapytanie prześlemy ofertę firmy sprzątającej, to będziemy mieli do czynienia z naruszeniem przepisów ustawy, ponieważ usługa oferowana w zapytaniu nie odpowiada na zapotrzebowanie odpisane w ogłoszeniu.

Q: W poprzednim artykule dyskutowaliśmy na temat zapytania ofertowego, które dotarło na adres email naszego bloga. Czy ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, na którą powołuje się nadawca w stopce oferty, faktycznie dopuszcza tego typu wysyłki?

A: Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną, na którą powołuje się autor wysłanej wiadomości, w art. 10 wprowadza zasadę opt-in, czyli wymóg uzyskania zgody adresata na otrzymanie informacji handlowej. Zgoda musi być wyraźna, uprzednia i nie można jej domniemywać.

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że nadawca dopełnił ustawowego obowiązku, gdyż zawarł w treści wiadomości zapytanie o taką zgodę. Problem polega na tym, że zanim odbiorca wiadomości jest w stanie dotrzeć do tego zapytania, zmuszony jest obejrzeć grafikę wskazującą korzyści finansowe płynące ze stosowania produktu oferowanego przez nadawcę.

Dodatkowo, musi on czterokrotnie przeczytać o  potencjalnej oszczędności i w zasadzie, nie mając możliwości zajęcia stanowiska, odbiorca zapoznaje się z treścią informacji handlowej zanim zdąży wyrazić zgodę na jej otrzymanie, bądź tej zgody odmówić.

Powyższe działanie niewiele ma wspólnego z ustawowymi wymogami stawianymi informacjom handlowym i śmiało można postawić tezę, że stanowi obejście prawa.

Q: Jakie kroki może podjąć odbiorca wiadomości, jeśli chce zgłosić otrzymany email z niezamówioną informacją handlową do odpowiednich organów? Czy np. UOKiK albo GIODO są odpowiednimi punktami kontaktu w takiej sytuacji?

A: Pytanie jest dość ogólne i nie sposób jednoznacznie odpowiedzieć, ale zarówno GIODO jak i UOKiK, mają uprawnienia, aby podjąć odpowiednie kroki w opisanej sytuacji, zgodnie z przepisami obowiązującego prawa.

Należy podkreślić, że kluczowy jest tutaj sposób pozyskania adresu email. Inaczej wyglądać będzie postępowanie w przypadku, kiedy adres email został zakupiony na aukcji internetowej, a inaczej kiedy otrzymamy informację handlową od firmy, której powierzyliśmy adres email do wykorzystania do celów innych niż marketingowe.

Dobrym punktem kontaktu będzie niewątpliwie powiatowy rzecznik konsumenta.

Q: Na portalach aukcyjnych natknąć można się na oferty realizacji mailingów z zapytaniem ofertowym do bazy sprzedającego usługę. W przypadku problemów prawnych po realizacji takiej wysyłki, kto odpowiada za przesłanie niezamówionej informacji handlowej: oferujący usługę realizacji mailingu, czy firma, które wykupiła u niego mailing i reklamuje swój produkt?

A: Zakres odpowiedzialności zależy od wielu czynników, głównie od tego w jaki sposób została skonstruowana umowa pomiędzy stronami. Odpowiedzialne mogą być tu obydwie strony, wyłącznie właściciel bazy / nadawca oferty bądź żaden z podmiotów, jeśli podczas procesu zapisu subskrybenci wyrazili zgodę na otrzymywanie mailingów od wielu podmiotów.

Niezależnie od tego, jeśli już decydujemy się korzystać z zewnętrznych baz mailingowych, należy współpracować z wiarygodnymi podmiotami, które działają na rynku od kilku lat.

Warto także upewnić się, że właściciel bazy mailingowej, do której prześlemy ofertę posiada zgodę subskrybentów na otrzymywanie wiadomości od podmiotów trzecich, co z pewnością pomoże wystrzec się wielu potencjalnych problemów natury prawnej.

Q: Część osób twierdzi, że upublicznienie adresu email np. przez podanie go w Panoramie Firm automatycznie kwalifikuje taki adres do otrzymywania zapytań ofertowych. Czy to prawda?

A: Nie, nie jest to prawdą. Wysyłający zapytanie musi uzyskać zgodę odbiorcy w każdym przypadku i nie ma tu wyjątków. Zgoda musi być wyraźna i nie można jej domniemywać, a adres email musi być udostępniony właśnie w celu otrzymywania zapytań. (art. 10 ust. 2 ustawy od świadczeniu usług drogą elektroniczną Dz. U. 2002.144.1204)

Na pytania odpowiadali: Paweł Borek (radca prawny, Implix/GetResponse oraz Kancelaria BGST Radcowie Prawni) i Agata Kwiatkowska (aplikant radcowski, Implix/GetResponse).

Jak zwykle zachęcam do dyskusji w komentarzach, a jeśli na blogu nie znaleźliście odpowiedzi na trapiące Was pytania, piszcie też śmiało na adres: blog [at] emailmarketing.pl

Źródła obrazów:

http://joemelle.files.wordpress.com/2010/08/legal-book-gravel.jpg

http://tempadmin.com/wp-content/uploads/2010/04/mtr19-300×199.jpg

Zapytania ofertowe. Część 2: Co na to prawo? is a post from: Email Marketing Blog

Tak zwane zapytania ofertowe. Zmora naszych skrzynek pocztowych, której doświadczył z pewnością każdy z Was. Z powodu niezliczonych dyskusji na ich temat oraz liczby zapytań, które są wciąż rozsyłane, postanowiłem rozpocząć serię trzech postów traktujących na ich temat. Dziś głos oddaję Wam.

Szanowni Państwo,

Korzystając z obowiązującego w Polsce prawa zwracamy się do Państwa z pytaniem, czy jesteście zainteresowani otrzymaniem materiałów informacyjnych dotyczących … (tu nazwa produktu).

Każdy, kto aktywnie korzysta z poczty elektronicznej, z pewnością zna te regułkę niemalże na pamięć.

Znaleźć ją można najczęściej w dolnych sekcjach (stopkach) tzw. zapytań ofertowych, które są niezamówionymi wiadomościami email przesyłanymi do (bardzo często) niezainteresowanych nimi podmiotów.

Problemem zapytań ofertowych jest również to, że często posiadają one bardzo wyraźne znamiona informacji handlowej. Odbiorca takiej wiadomości musi więc najpierw przeskanować część marketingową treści aby dotrzeć do notki prawnej w stopce.

Jako przykład posłużyć może poniższy newsletter, który dotarł na adres naszego bloga. Jest to oferta dotycząca ogrzewania domów, więc już samo przesłanie treści o takim charakterze na email bloga o najlepszych praktykach email marketingowych nie  świadczy dobrze o nadawcy i doborze grupy docelowej.

Co więcej, zwróćcie uwagę na elementy marketingowe w ofercie, takie jak:

• konkretna wartość oferowanej promocji (“50%”),
• precyzyjne koszty korzystania z systemu ogrzewania (“Kupując nasze płyty oszczędzasz, bo koszt ogrzania 1m2 to zaledwie 1,80zł miesięcznie”),
• dwa eskponowane linki do strony www producenta,
• dane kontaktowe producenta (telefon, adres email).

* Nazwa firmy oraz adres strony internetowej zostały usunięte przez autora tego tekstu

Jakie jest Wasze zdanie na temat tego typu “zapytań ofertowych”? Czy praktykujecie sami tego typu wysyłki? Uważacie, że jest to dopuszczalna praktyka czy metoda zahaczająca o spam? Jak wyglądałyby nasze skrzynki, gdyby każda z firm działających na rynku polskim zdecydowała się przesłać taką ofertę?

Gorąco zachęcam do dyskusji w komentarzach i wyrażania Waszych opinii. Za kilka dni na blogu możecie spodziewać się drugiej części tego cyklu, w której głos zabiorą prawnicy zajmujący się komunikacją w Internecie.

Zapytania ofertowe. Część 1: Waszym zdaniem is a post from: Email Marketing Blog

Video Post – Permission marketing czy spam? is a post from: Email Marketing Blog

Seth Godin

Zainteresowanie, z którym przywitałem platformę Inis legitymującą się hasłem „Email marketing za darmo” bardzo szybko przerodziło się w rozczarowanie a nawet niechęć. Tego rodzaju emocje ogarną chyba każdą osobę profesjonalnie zaangażowaną w email marketing, gdy tylko zagłębi się ona w regulamin darmowych kont oferowanych przez tę platformę. Wyczytać w nim można m. in, że użytkownik takiego konta podpisuje swojego rodzaju cyrograf i daje Inis pełne przyzwolenie na wysyłanie do swojej własnej listy dwóch nieokreślonych tematycznie mailingów reklamowych w ciągu miesiąca:

12. W ramach darmowej opcji korzystania z Aplikacji Licencjobiorca wyraża zgodę na automatyczne realizowanie przez Aplikacje wysyłki dwóch e-mailingów reklamowych w ciągu każdego miesiąca korzystania przez Licencjobiorcę z Aplikacji na zasadach opisanych w niniejszym Regulaminie.

Email marketing wymaga ciągłego budowania zaufania wśród użytkowników kont pocztowych i uświadamiania im różnic między zamówionym przez odbiorcę newsletterem a zwykłym spamem.

Tymbardziej boli fakt, że po tylu branżowych wysiłkach, publikacjach czy spotkaniach grupy roboczej IAB, podmiot, za którym stoi doświadczone w email marketingu SARE żąda od klientów przyzwolenia na spamowanie ich list  Nie umknęło to również uwadze Grzegorza Marczaka z Antyweb.pl, który daleki był od pochlebnej opinii na temat takiego „darmowego” rozwiązania.

Permission marketing – czy na pewno?

Email marketing przynoszący korzyści to komunikacja oparta na wyraźnej zgodzie subskrybenta na otrzymywanie informacji handlowych, lecz nie tylko. Na fundamencie permission marketingu wyrasta bowiem cały szereg zaawansowanych metod segmentacji listy, targetowania ofert czy używania dynamicznej treści w celu maksymalizacji dostosowania przekazu od odbiorcy.

Inis proponuje część z tych rozwiązań, ale zastanawiam się, co to ma właściwie na celu, jeśli subskrybent znajdujący się na liście klienta Inis wyraża zgodę na otrzymywanie informacji o ofertach aut konkretnej marki, a otrzymuje od dostawcy tej platformy np. reklamę grzebieni? Który marketer o zdrowych zmysłach zniweczy swój wysiłek związany z doglądaniem i pielęgnacją listy, aby narazić się na niewątpliwe straty związane z jej uszczupleniem, masowymi wypisami czy nawet oznaczaniem wiadomości jako spam?

Wreszcie, jaki jest sens używania oferowanych przez Inis narzędzi do targetowania wiadomości, skoro i tak sam dostawca może potencjalnie zbombardować Waszą listę niedostosowanym do preferencji subskrybentów mailingiem dwa razy w ciągu miesiąca?

Liczby nie kłamią

Aby podkreślić niedorzeczność używania Inis i wyrażanie przyzwolenia na spamowanie swojej listy, proponuję spojrzeć na trzy badania eMarketer.com, które wyraźnie stwierdzają:

• 55% odbiorców nie otwiera / nie czyta regularnie wiadomości od konkretnego nadawcy, ponieważ nie są zainteresowani promowanymi w niej produktami;
• 64% odbiorców (pierwsze miejsce na liście) życzy sobie, aby marketerzy wiedzieli jakie produkty są dokładnie w obrębie zainteresowania subskrybentów;
• 62-67% odbiorców (znów pierwsze miejsce) rezygnuje z otrzymywania newsletterów i klika na link do wypisu, ponieważ treść wiadomości nie jest zgodna z tym, czego oczekiwali podczas zapisywania się na listę.

Sytuacja jest więc klarowna – pozwalając dostawcy rozwiązania do email marketingu wysyłać pozbawione targetowania oferty do całej listy odbiorców, świadomie decydujecie się na zredukowanie jej pod względem ilościowym jak i jakościowym. I żeby nie było niedomówień – Wasz dostawca dobrze na tym zarabia, realizując zamówione przez podmioty zewnętrzne wysyłki.

A co na to prawo?

Skoro wiemy już kto może zarobić na spamowaniu Waszej listy, warto przyjrzeć się uregulowaniom prawnym zawartym w regulaminie Inis. Tutaj dostawca umywa już ręcę  i przerzuca pełną odpowiedzialność na użytkownika:

28. Licencjodawca nie ponosi żadnej odpowiedzialności, zarówno jednoznacznej jak i dorozumianej za niezgodne z prawem wykorzystanie Aplikacji, dostarczone, przesyłane i wykorzystywane przez Licencjobiorcę dane, w szczególności dane osobowe, rejestracje bazy Licencjobiorcy w GIODO oraz wszelkie wynikające z tego konsekwencje, obecność i poprawność procedur i instrukcji przetwarzania danych osobowych. Licencjobiorcabierze na siebie pełna odpowiedzialność, zarówno jednoznaczna jak i dorozumiana za zgodność bazy Licencjobiorcy z wymogami prawa, a w szczególności z wymogami ustawy o ochronie danych osobowych, celi sposób wykorzystywania Aplikacji, w tym za zgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych oraz za uprawniony sposób przesyłania treści handlowych droga elektroniczna, pozostając w zgodzie z obowiązującym prawem, rejestracje bazy Licencjobiorcy w GIODO oraz wszelkie wynikające z tego konsekwencje, obecność i poprawność procedur i instrukcji przetwarzania danych osobowych.

Sytuacja ta jest z prawnego punktu widzenia o tyle kontrowersyjna, że użytkownik X zapisując się do listy mailingowej na Waszej stronie internetowej wyraża zgodę i oczekuje informacji handlowych wysyłanych drogą elektroniczną, które dotyczyć będą wyłącznie promowanych na tejże stronie produktów. Brak poinformowania podczas procesu zapisu, że jego skrzynka pocztowa zostania zalana ofertami od podmiotów trzecich, pozostawia więc wiele wątpliwości.

Dodajmy jeszcze, że takich praktyk nie można porównywać z polityką portali, które posiadaczom skrzynek mailowych wysyłają czasem reklamy. Użytkownicy systemu Inis nie są właścicielami kont pocztowych znajdujących się w ich bazie, w związku z czym nie mają faktycznego prawa decydowania o tym, jakie oferty będą tam dostarczane (poza tymi, na wysyłanie których otrzymali wyraźną zgodę). Zakładając konto pocztowe otrzymujemy poza tym pewne przywileje (limit kilku[nastu] GB wolnego miejsca, bezawaryjne działanie, itd.) w zamian za zgodę na otrzymywanie tychże treści reklamowych. Inis natomiast funduje rozsyłanie reklam nie tylko klientom korzystającym z ich usługi, ale również subskrybentom znajdującym na listach owych klientów. Przenosząc tą sytuację na grunt portali oferujących darmowe skrzynki w zamian za zgodę na otrzymywanie reklamy porównałbym praktyki Inis do portalu, który wysyła reklamę nie tylko do klienta, który daną skrzynkę świadomie założył, ale również do wszystkich tych, którzy z nim korespondują.

Przemyśl to dwa razy

Podsumowując, stanowczo odradzam „darmowe” konta w Inis marketerom, którym zależy na jakości i rozmiarze ich list adresowych. Świadoma zgoda na wysyłanie niezamówionych informacji adresom z Waszej bazy to moim zdaniem strzał w stopę i powód, dla którego nawet przy zastosowaniu najlepszych praktyk email marketingowych rozmiar listy może ulec znacznej redukcji. Skutkiem czego takie pozornie darmowe rozwiązanie może Was naprawdę słono kosztować.

Osobiście żałuję również, że świadomość istoty email marketingu budowana przez innych miesiącami i latami jest czasem niszczona przez tak niedorzeczne pomysły ocierające się o spam i najgorsze możliwe praktyki.

Permission marketing a spam – czy Twój dostawca widzi różnicę? is a post from: Email Marketing Blog

Tyle tytułem wstępu. Przejdźmy jednak do sedna tego postu… Gdybym zapytał się, czy wiesz co to jest SPAM, to na pewno uzyskałbym szybką i pewną odpowiedź, że jest to niechciana i niepotrzebna wiadomość. Dlatego się nie pytam ! Zapytam się jednak o coś innego: czy wiesz jakie wiadomości Twoi odbiorcy postrzegają jako SPAM? Ja też nie wiem, bo nie znam ani Twoich odbiorców, ani wiadomości, które wysyłasz, ale mogę się za to domyślać. Udało mi się bowiem, podczas codziennego szperania w internecie, znaleźć wyniki badania opublikowanego na marketance.com. Zostało ono przeprowadzone wśród 4 000 amerykańskich użytkowników kont pocztowych, których zapytano m.in. o  to jakie wiadomości najczęściej uważają  za SPAM.

Oto co odpowiedzieli:

Najczęściej uznawane za SPAM są maile, które w kłamliwy sposób nakłaniają odbiorców do otwarcia. Mogą to być  wiadomości, których tytuły ogłaszają, że wygrałeś bajeczną sumę pieniędzy w konkursie lub loterii, w których nigdy nie brałeś udziału albo masz nową wiadomość od gorącej koleżanki o nieznanym Ci imieniu. Jednak po kliknięciu w taką wiadomość, czar pryska i okazuje się, że ich zawartość nie jest już tak fascynująca jak tytuły.

Drugie, również mało zaszczytne miejsce – według odpowiedzi ankietowanych przypada wiadomościom, które mają zbyt nachalne lub zaczepne tytuły. Zawierają one m.in. takie frazy lub słowa, które są tak często używane, że dla przeciętnego odbiorcy maili stały się już wyznacznikiem SPAM-u, którego nawet się nie otwiera tylko od razu usuwa lub klika „zgłoś SPAM”. Są to bardzo często słowa lub frazy związane seksem lub pornografią, namawiające  do powiększenia intymnych części ciała, stosunków seksualnych lub dostępu do filmów pornograficznych. Ponadto, mogą być również słowa, których używamy na co dzień jak: za darmo, promocja, zniżka, gratis, wyprzedaż, zapraszam, gratulacje.

Miejsca medalowe zamykają maile, które moim zdaniem powinny otwierać tę listę. Są to mianowicie wiadomości, na otrzymywanie których odbiorca nie wyraził stosownej zgody. Otrzymywanie po kilka lub kilkanaście maili wciągu miesiąca od firm, czy organizacji, które Cię nie interesują lub nawet nie wiesz czym się zajmują jest chyba najbardziej irytującą mnie rzeczą w codziennym sprawdzaniu maili. Mogę jeszcze przełknąć maile, które w nachalny sposób namawiają mnie do kupna ich produktów, bo sam się o to prosiłem subskrybując ich newsletter i mogę w każdej chwili z tego zrezygnować. Gorzej jest natomiast jeśli nigdy nie wyraziłeś chęci subskrypcji wiadomości, które otrzymujesz. Dlatego, jedną z dobrych praktyk email marketingu jest wysyłanie świeżo zapisanym odbiorcom Twojego newslettera maila potwierdzającego chęć subskrypcji. Dzięki temu będziesz pewien, że Twoja lista kontaktów zawiera adresy wyłącznie tych osób, które naprawdę interesują Twoje wiadomości. A co za tym idzie, Twój email marketing będzie  bardziej efektywny.

Na kolejne miejsce ankietowani posłali maile, których nadawca jest im nieznany oraz wiadomości, które filtry antyspamowe automatycznie przekierowują do folderu spam – oznacza to, że jeśli Twój newsletter automatycznie zostanie umieszczony w tym folderze, to poniosłeś email marketingową porażkę. Z tym, że przegrałeś tylko bitwę, a nie wojnę i przy kolejnej wysyłce możesz próbować to zmienić weryfikując trzy podstawowe rzeczy: temat wiadomości – czy nie zawiera słów, które są najczęściej stosowanie w wiadomościach SPAM; sprawdzenie adresu, z którego wysyłasz wiadomość – adres nadawcy powinien być łatwo rozpoznawalny, aby odbiorca mógł szybko zorientować się od kogo jest dana wiadomość; oraz testy – sprawdzaj swoją wiadomość na kilku kontach u różnych dostawców, zanim ją wyślesz. Dzięki temu będziesz mógł sprawdzić, czy Twoja wiadomość ląduje w folderze SPAM, czy nie i szukać ewentualnej przyczyny. Filtry antyspamowe to duży i ważny temat, którym na pewno zajmę się dokładniej w kolejnych postach.

Uznawane za SPAM są również maile, na otrzymywanie których odbiorca wyraził chęć, ale już go nie interesują, np. newsletter portalu dla kobiet w ciąży po szczęśliwym „rozwiązaniu” lub wiadomości z ofertami agencji nieruchomości po kupnie mieszkania. Dlatego tak ważna jest higiena listy kontaktów – usuwanie tych adresów, które nie wykazują żadnego zainteresowania naszymi wiadomościami. Przykładowo, jeżeli wysyłasz newslettery co tydzień, a dany odbiorca nie otworzył Twojej wiadomości już od kilku miesięcy, to usuń go lub przenieś do listy mało aktywnych użytkowników, którym możesz wysyłać wiadomości zawierające inne  informacje

Dalej na liście wiadomości uznawanych przez ankietowanych za SPAM znajdują się:
- wiadomości wysłane przez nadawców, którzy nie znajdują się w ich książce adresowej
- newslettery od firm, którym pozwolili wysłać wiadomość do siebie tylko raz i ani razu więcej
- wiadomości od firm, z którymi utrzymają tradycyjne kontakty, ale nie wyrazili chęci otrzymywania od nich wiadomości elektronicznych
- wiadomości od firm, które ich interesują, ale są wysyłane zbyt często
- maile od zaufanych nadawców, którzy chcą im coś sprzedać

Jak widzisz powodów, dla których Amerykanie oznaczają wiadomości jako SPAM jest sporo i dotyczą one przeróżnych kwestii. Jestem pewien, że wiele z nich można bez problemu przenieść na polski grunt.

Podzielcie się swoimi opiniami na ten temat. Jakiego rodzaju wiadomości Wy uznajecie za SPAM i dlaczego?

Czy Twoje wiadomości są uznawane za SPAM!? is a post from: Email Marketing Blog